Advaita Saadhana

అద్వైత సాధన

శాస్త్రంలో గురువుని ఎల్లప్పుడూ ‘అనుభవి’ (పరమ సత్యాన్ని తెలుసుకున్నవాడు) అని ఘోషిస్తాయి. ఉపనిషత్తులు ‘బ్రహ్మ నిష్ట’ అనియు, గీతలో ‘తత్వ దర్శినః’ అని చెబుతున్నాయి. గురువు – బ్రహ్మమును తెలుసుకుని నిరంతరము బ్రహ్మమునందు రమించువాడు.

మరి ఈ కాలంలో అటువంటి గురువు లభిస్తాడా? చింతించవలదు.

మీరు నిజంగా ఆర్తితో అటువంటి ఒక ముముక్షువు కోసం పరితపిస్తున్నట్టయితే, భగవంతుడే అటువంటి గురువుని మీకు చూపిస్తాడు. అతను ఎల్లప్పుడు బ్రహ్మనిష్టుడు అయినా కాకపోయినా ఉత్తములైన వారినే భగవంతుడు మీకు ప్రసాదిస్తాడు. మీకు ‘మాహావాక్యోపదేశం’ చెసేప్పుడు సాక్షాత్ భగవంతుడే ఆయనలోకి ప్రవేశిస్తాడు మిమ్మల్ని ఉద్ధరించడానికి. అందులో ఎటువంటి సందేహము లేదు.

శిష్యుడు ఎలాగైతే ఈకాలంలో ‘అనుభవి’ అయిన గురువు కోసం పరితపిస్తుంటాడో, ఈశ్వరుడు కూడా అటువంటి ఆర్తి కలిగిన ముముక్షువును మీ వద్దకు పంపడానికి పరితపిస్తుంటాడు. కాబట్టి అటువంటి ఆర్తి కలిగిన వారిని భగవంతుడు వదిలిపెట్టడు. సశరీరంగా గురువుగా రాకపోయినప్పటికి ఆ శిష్యుడి అంతరాత్మలో సూక్ష్మ రూపంలో గురువుగా భాసిస్తుంటాడు.

కాని నేను ఇలా చెప్తే, ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో ప్రజలు ఎలా అన్వయించుకుంటారు అంటే “ప్రతి ఒక్కరికి సశరీరులైన గురువు అవసరం లేదని, సాక్షాత్తు భగవంతుడే వచ్చి మనలో కొలువుండి మనల్ని లోపలినుండి అనుగ్రహిస్తాడని మఠాధిపతి అయిన శంకరాచార్యుల వారే చెప్పారు” అని అనుకుంటారు.

మానవ రూపంలో ఉన్న గురువు అనుగ్రహం లేకుండా భగవంతుడే మనలో ఉండి గురువుగా నడిపించడం చాలా అరుదుగా జరిగే విషయం. ముముక్షువులైన గురువుల్లో ప్రథమ శ్రేణి వారికే ఆ వెసులుబాటు. లేదా ఏ పూర్వజన్మ పుణ్య కర్మవల్లనో, ప్రారబ్ధశేషం వల్లనో అతను ముముక్షువు కాకపోయినా భగవంతుడే అతణ్ణి తనవైపు లాక్కొని అతణ్ణి కరుణిస్తాడు.

కాబట్టి ఇది సామాన్య ధర్మంగా అందరికి వర్తిస్తుంది అనడం సమంజసం కాదు.

— రా. గణపతి గారి ‘దైవతిన్ కురల్’ పుస్తకం నుండి

#KanchiParamacharyaVaibhavam #Paramacharya